Mandala en wat het betekent
Mandala is een woord uit het Sanskriet en betekent Cirkel. Symbolisch wordt
hier de oneindigheid van het leven mee bedoeld. Een Mandala geeft als het ware
een blauwdruk van de oneindige kosmos weer. In de oorspronkelijke vorm van de
Mandala zoals toegepast in het Hindoeïsme en Boeddhisme bestaat de mandala uit
magische diagrammen waar binnen afbeeldingen van Goden en symbolen voorkomen.
Deze mandala's dienden (en dienen nog) als hulpmiddel om te mediteren. Hierdoor
kon inzicht verkregen worden in bepaalde wijsheden. Zo droeg de Mandala bij tot
de inwijding van de monnik.
De Mandala kwam niet alleen als afbeelding voor, maar werd ook als basis voor
de architectuur gebruikt. Bijvoorbeeld voor de grondvorm van een Tibetaans
klooster. Op deze wijze werd de geest via de afbeeldingen verbonden met
kosmische inzichten en het lichaam door het binnengaan van de gebouwen. Elke
vorm van de Mandala biedt via de symbolen zijn eigen inzicht aan en draagt zijn
eigen energie uit.
Mandala in het Westen
Zoals zovele Oosterse kennis is overgewaaid naar het Westen (en andersom) is
dit ook zo met het gebruik van de Mandala als inzichtbrengend of helend beeld.
De essentie van de Oosterse Mandala wordt op een meer Westerse wijze toegepast.
De Oosterse Mandala is als het ware een kosmische blauwdruk en de Westerse een
meer persoonlijke. Door de gebruikte symbolen en kleuren geeft het aan hoe je op
dit moment in het leven staat. Hierbij kun je gericht op je eigen gemaakte of
ontvangen mandala ook mediteren. Tegenwoordig zijn er veel cursusmogelijkheden
en bestaan er veel boeken over de Mandala.
Tekenend, bordurend, schilderend of dansend wordt binnen de ruimte van de
oneindige cirkel contact gemaakt met onze eigen innerlijke kern. De kern waar al
ons oerweten aanwezig is, onze Goddelijke verbinding. Al het leven vormt zich
vanaf de oorsprong, waarin alle kwaliteiten aanwezig zijn. Zoals een zaadje alle
eigenschappen biedt om tot een grote mooie kersenboom uit te groeien, ligt het
aan de omgeving waar het zaadje neerkomt en opgroeit, of het al dan niet tot
totale ontwikkeling kan komen. De kern van de mandala is het zaadje met al zijn
kwaliteiten; de ruimte tot de cirkelrand symboliseert de bewegingsruimte om te
groeien, waarbij de cirkel de grens aangeeft van het ontwikkelen van de
mogelijkheden van het zaadje, maar ook weer zijn oneindigheid. Als de bloem, of
de boom uitgegroeid is zal deze afsterven, voeding bieden voor de aarde en zo
weer nieuw leven geven.
Met deze gedachte wordt er via het maken van een mandala contact gemaakt met
je eigen kern, jouw aanwezige krachtplek. Hierbij wordt gewerkt binnen de ruimte
van de cirkel, vanuit of naar de kern met de energie van verschillende
bewegingen, vormen en kleuren. Alles met zijn eigen universele betekenis en
persoonlijke waarde.
|
